سیروس قایقران ، افتخار شهر انزلی

سیروس قایقران متولد ۱ بهمن ۱۳۴۰ در بندر انزلی می باشد، او در مرداد ۱۳۷۷ در جاده امام زاده هاشم به رشت به همراه پسرش راستین بر اثر تصادف با خاور در گذشت، وی یکی از به نام ترین بازیکنان فوتبال ایران بوده و سابقه کاپیتانی تیم ملی را هم داشته.

زندگی نامه

سیروس قایقران فرزند پرویز در سال ۱۳۴۰ در محلۀ کلویر بندر انزلی پا به عرصۀ هستی نهاد. سیروس از همان ابتدای کودکی به فوتبال در زمین‌های خاکی کلویر روی آورد و با استعداد درخشانش به عضویت تیم فوتبال منتخب آموزشگاه‌ها درآمد. وی در سن ۱۶ سالگی در سال ۱۳۵۶ موفق شد به عنوان یکی از مهرهای اصلی در تیم‌های نوجوانان و جوانان ملوان استعدادهای خود را به نمایش همگان بگذارد و با مهارت‌های منحصربه‌فردش ملوان را به رتبۀ قهرمانی باشگاه‌های گیلان برساند. وی در سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۳ نقش مهمی در تیم ملوان بندرانزلی و فوتبال گیلان داشت که از جملۀ کارهای مهم او در زمین فوتبال در آن دوران می‌توان به دو گلی که وارد دروازۀ تیم فوتبال پیروزی کرد یا گل زیبایی که وارد دروازۀ تیم منتخب مازندران کرد اشاره نمود.

سیروس در سال ۱۳۶۳ به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد و در سال ۱۳۶۶ تنها فوتبالیست شهرستانی ایران بود که پرویز دهداری بازوبند کاپیتانی تیم ملی ایران را به بازوان او بست. در سال ۱۳۶۷ در مسابقات فوتبال جام آسیا در قطر، تیم ملی ایران با رهبری سیروس به مقام سومی دست یافت و در سال ۱۳۶۹ تیم ایران را با گل‌‌‌های او پس از ۲۰ سال به قهرمانی در بازی‌های آسیایی رسید. سیروس سپس به تیم الاتحاد قطر (الغرافه قطر فعلی) پیوست و بعد از مدتی بازی در قطر، از نو به تیم اول خود، ملوان پیوست و با این تیم قهرمان جام حذفی ایران و راهی مسابقات قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا شد.

سیروس قایقران

سیروس در سال ۱۳۷۲ به عنوان بازیکن و سپس سرمربی به تیم کشاورز در تهران پیوست و نتایج قابل توجهی بدست آورد (سومی لیگ). وی سپس به تیم دسته دومی مسعود هرمزگان پیوست و مدتی در آن‌جا مشغول به مربی‌گری شد.

در سال‌های ۱۳۷۶ و ۱۳۷۷ سیروس بارها تمایل خود را برای بازگشت به ملوان به عنوان بازیکن یا مربی اعلام کرد. اما در اوایل سال ۱۳۷۷ که وی برای تعطیلات نوروز همراه خانواده‌اش به انزلی آمده بود در بازگشت و در حالی‌که همراه فرزند (راستین)، همسر (افسانه اسدان) و برادر همسرش(ایمان اسدان) در اتومبیل رنوی خود عازم تهران بود در حوالی امامزاده هاشم با کامیون حاوی الوار تصادف نمود که منجر به فوت وی و فرزندش گردید.

باشگاه ها

او از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۶ و همچنین از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲ در ملوان توپ میزد و مردم انزلی او را سیروس آبای به معنی داش سیروس صدا میزدند. او در سال ۱۳۶۶ به استقلال پیوست و در سال ۱۳۶۸ هم به قطر رفت و با تیم الغرافه قرارداد بست و بعد از یک سال به ایران بازگشته و تا سه سال در تیم کشاورز تهران بازی می کرد.

سابقه ملی

وی در ۱۰۰ مسابقه ملی برای تیم ملی فوتبال ایران شرکت داشته که ۴۳ بازی، رسمی بوده‌است. در ۲۱ بازی کاپیتان تیم ملی بوده و ۱۴ گل برای تیم ملی به ثمر رسانده‌است که بهترین آن‌ها به تیم ملی کره جنوبی در نیمه نهایی بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در پکن بود. اولین بازی ملی را در ۳۰ دی ماه ۱۳۶۳ برابر یوگسلاوی و آخرین بازی ملی را در ۲۶ فروردین ۱۳۷۲ برابر بوسنی انجام داد. اولین کاپیتانی تیم ملی را در ۱۱ آذر ۱۳۶۷ برابر قطر به عهده گرفت.

 

افتخارات و دستاوردها

  • مقام سومی در بازی جام ملت های آسیا ۱۹۸۸ با تیم ملی فوتبال ایران
  • قهرمان بازی‌های آسیایی پکن ۱۹۹۰ با تیم ملی فوتبال ایران
  • کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران
  • قهرمان جام حذفی کشور با ملوان بندر انزلی
  • قهرمان گروه مقدماتی آسیا با ملوان بندر انزلی
  • نایب قهرمانی لیگ استانی قدس با منتخب گیلان

همچنین ببینید؛

تیم منتخب پا به سن گذاشته ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

9 − 8 =

فهرست